Ik ben met een alleraardigst stukje bezig, al zeg ik het zelf. Maar het groeit als een mestvarken, en ik wil het niet plaatsen voordat het volwassen is. Of dat nog een dag duurt of meerdere dagen, misschien zelfs wel een week, ik weet het niet.
Wat ik wèl weet, is dat ik geniet van het schrijven. Ik begin eindelijk een beetje geordend te schrijven. Dat komt door die ophokplicht die me al bijna twee maanden binnen houdt. Hele dagen lezen, poetsen, koken en andere bezigheidstherapieën beoefenen, dat houd ik niet vol. Dus ik besteed flink veel tijd aan denken. En dat werpt vruchten af.
Ik zelf knap er van op, maar het zou me niet verbazen als ik daarin de enige ben.
