Bijna iedere dag lees ik meldingen over beroemdheden die zijn overleden of uitbehandeld. Het gebeurt zo vaak, dat zelfs als het een favoriet van me betreft, ik nog een kopje koffie inschenk en het volgende artikel begin te lezen. Als je het verdriet van de hele wereld op je nek neemt, dan stort je in onder het gewicht.
Nu lukt dat niet. Ik barst niet uit in tranen, maar ik kan zeker niet zeggen dat dit me onberoerd laat.
Vaarwel Mijnheer van der Laan. U hebt een stempel gedrukt op Amsterdam dat hopelijk nog heel lang zichtbaar zal blijven.
De bescheiden en lieve manier waarop u afscheid hebt genomen van uw dierbare stad en haar inwoners, heeft een diepe indruk gemaakt, en niet alleen op mij.
