We hebben een pruik gescoord

Soms komen de tranen ineens weer boven en denk ik, waar moet dit heen? Maar Loek weet altijd de juiste woorden te vinden om mij op te beuren.
Omdat het wachten op een telefoontje van het AvL wel erg lang duurde heb ik zelf gebeld. Ik was ze net een slag voor zeiden ze, ik stond op de lijst om gebeld te worden om door te geven dat mijn eerste kuur op 17 februari is. Gek hé, niemand zit te wachten op een chemokuur en toch ben ik blij met dit bericht, want die motten moeten een kopje kleiner worden gemaakt.

Het liefst was ik a.s. maandag aan de beurt geweest, maar er zijn nog meer mensen die het zelfde lot ondergaan. U heeft nog … wachtenden voor u.
Klinkt simpel maar het is wel zo.

Na dat telefoontje zijn we op pruikenjacht geweest en ik moet zeggen, we hebben een mooie gescoord. Eigenlijk wilde ik zo’n ding niet, maar bij nader inzien vind ik het voor Xavier niet goed om een oma te hebben die kaal is. Mijn buurkindjes zouden ook raar opkijken als Coby ineens geen haar meer heeft.

Vanmiddag hebben we het eigenlijk heel gezellig gehad, er zijn veel mensen die opbellen en dat doet mij heel goed. Lieve woorden en begrip, dat is ook een soort medicijn.

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.vanweezep.info/we-hebben-een-pruik-gescoord/