Er is zelfs een naam voor het verschijnsel waar ik op 15 november 2020 over schreef: het heet het Dunning-Krugereffect. Wikipedia weet er natuurlijk weer alles van. De wijsneus. Ik kwam het fenomeen toevallig tegen in een stukkie van Rob Zijlstra, van wie ik zijn hele weblog aan het lezenLees verder→

The Donald doet me denken aan mijn familie, drong vandaag opeens tot me door. Wie precies? Méér dan één, eerlijk gezegd; het is sinds 1980 in twee familietakken in totaal vier of vijf keer gebeurd en iedere keer met het zelfde verloop: Je jaagt, schopt of slijmt een partner deLees verder→

Aangevuld 15 oktober 2020 8:00 Er schoot mij vannacht zomaar nog iets te binnen; iets dat me zelfs ter verificatie de geschiedenisboeken heeft ingejaagd. In 1991 had ik een belastbaar inkomen van fl 183.250,-. Dat was voor die tijd een gigantisch bedrag en ook een persoonlijk record, dat nooit meerLees verder→

Dat machteloze gevoel dat Kosso in dit vlog beschrijft nadat zijn Lamborghini was beklad, is exact wat ik voel als ik aan die slappe, laffe familie van me terugdenk. Onzichtbaar, veilig verstopt achter de rug van een advocaat, of in de beslotenheid van de eigen kliek waren ze zóóó ongelooflijkLees verder→

Aangevuld op 21 september 21:30 Spring van blijdschap geen gat in de lucht over de kop van deze post en denk vooral niet: “Hè, hè, eindelijk houdt hij op met dat gezeik.” Ongetwijfeld zal ik af en toe nog weleens een herinnering ophalen aan die acht of negen seizoenen datLees verder→

Ik heb nèt weer mijn laatste berichten doorgelezen, en hier en daar een paar dingen aangepast. En daarbij ontdekte ik hoe makkelijk het is om idioterieën over het hoofd te zien. Sommige krankzinnigheden krijg je waarschijnlijk zó vaak te horen of te zien dat ze normaal gaan lijken. Bloedlink. PasLees verder→

1999 Eind jaren 90 waren we met het bedrijf verhuisd, samen met alle bedrijfsonderdelen van onze grootste klant. Wij waren het enige bedrijf in het nieuwe pand dat geen dochteronderneming van die klant was, maar een toeleverancier die belangrijk genoeg werd gevonden om mee te verhuizen. Dat mogen we metLees verder→

Ik ga dit stuk maar in handige termijnen plaatsen. Want anders verschijnt het, vrees ik, nooit. Voorlopig ben ik hier niet klaar mee. En verwacht ook geen logisch verhaal. Nu denk ik dat de intro compleet is, maar dat kan morgen al weer veranderen. Ik moet mijn gram kwijt, enLees verder→

De wereld staat in brand, en dat gaat, vrees ik, nog veel erger worden. Ik heb daarom van alles onder handen om over te schrijven. Maar de afgelopen dagen is dat onmogelijk gemaakt door tegenslag op tegenslag bij mijn hosting provider. Nu is de website online, maar dat kan straksLees verder→

Ik kan er niets aan doen, iedereen heeft recht op een tic, dus ik ook. Mijn tic is dat ik ook in de meest afschuwelijk situaties iets interessant kan vinden. Het bizarre gedrag van mijn familie bijvoorbeeld boeit me nog steeds. Grappig en interessant is dat die ene mens metLees verder→

Vorig jaar heb ik eens geschreven dat ik blog als vervanging voor die heerlijke gesprekken die jij en ik altijd hadden, aan de keukentafel hier, of bij het raam van het appartement in Santa Margarita, of op een terras. Maar dat komt weer neer op commentaar leveren op de wereld. Maar voor wie doe ik dat? Denk ik daar iets mee te veranderen? Nee, natuurlijk niet. Daarom deden wij vroeger ook niets met onze babbels (zoals jij zei: wij hebben altijd de babbel). Wij wilden van elkaar weten hoe we over dingen dachten, over geloof, politiek, dieren, milieu. We gingen met die gedachten niet de straat op, en ook niet het internet. Hooguit werden het gespreksonderwerpen als er vrienden op bezoek kwamen.Lees verder→