Meteen naar de inhoud

Poldersoap

Ik schaam me voor mijn landgenoten

  • door

De hele wereld staat in brand en die brand slaat steeds verder uit in onze richting. De verdeeldheid tussen de grootmachten is groter dan ooit, de Aarde, grond, water en lucht zijn smeriger dan ooit, de coronacrisis is nog niet afgelopen of de Russen zijn al begonnen met de uitvoering van Poetins droom: een Groot-Russisch Rijk dat loopt van Lissabon in het westen tot het meest oostelijke puntje van Siberië in het oosten. En wat doen wij? Terwijl de ellende… Lees verder »Ik schaam me voor mijn landgenoten

Overigens

  • door

Ik ben erg stil de laatste tijd. Dat is niet omdat ik niets meer heb te melden. Integendeel, er is nog één en ander te melden over dat Art. 2:207C gevalletje; dat amateuristische boekhoudkundige geklungel dus waardoor de notaris de akte niet mocht passeren en waarvoor een oplossing werd gezocht in een lastercampagne, alsmede door te proberen de administratie te vervalsen en door alle betrokken deskundigen, inclusief mijn jurist, mijn accountant, hun eigen accountant en, als toppunt van hondse brutaliteit,… Lees verder »Overigens

Toe nou. PLEASE, kom terug!!! Ik mis jullie zo ontzettend

  • door

Juist nu ik weer gil om aandacht laat iedereen het opeens afweten, tenminste iedereen uit mijn Ouwe Oertijd. De hele vaste roedel lezers heeft schijnbaar afgehaakt. Ik denk dat ze allemaal ergens in een onguur bos in de brandnetels liggen te dromen van een luxe leven in Dubai of zo. In je dromen hoef je met geen enkele beperking rekening te houden immers. Behalve als die vervelende brandnetels je wakker houden. Ja ik weet wat ik heb geschreven, maar er… Lees verder »Toe nou. PLEASE, kom terug!!! Ik mis jullie zo ontzettend

De dag dat een Circus in een Open Inrichting veranderde

  • door

Aangevuld en opgepoetst op donderdag 1 juli 2021 21:30.

Ik was nog iets vergeten. Als iemand je gratis woonruimte aanbiedt, dan is het logisch dat je die woonruimte zelf opbouwt, en schildert, er een keukentje in plaatst, en zo’n beetje alle kosten voor je rekening neemt (uiteraard op een BTW bonnetje voor de zaak). Want voor wat hoort wat. En als je er dan woont, dan wil je als dank vast ook wel helpen met de werkzaamheden van de trotse eigenaar van jouw klushuis.
Paarden poetsen, gras maaien, onderhoud aan de gebouwen en zo. Voor niets gaat de zon op. En hij had ook nog een briljant voorstel.

“Ik heb een heel goed plan voor een online shop. Hebben jullie soms zin om dat samen met mij te doen? Jij en je zonen bedoel ik dan.
Niet de Baas. Die houden we er buiten. Behalve dan de teksten en de reviews, die wil hij vast wel gratis voor ons schrijven. Iedere film bekijken en daar een goed pakkend verhaal van maken. Daar is ie goed in.
Dan doen jullie dus het werk en ik doe het geld. Het ontvangen bedoel ik dan. Jullie zien vast wel kans om de kosten door de baas te laten betalen, want anders wordt het wel erg begrotelijk. Goede deal toch?”
“Nou, dat klinkt goed. Doen we. Top idee! Dank je wel voor het fantastische aanbod!”

Zucht…

Ik beloof niets

  • door

Gewijzigd zaterdag 5 juni, 20:45 Ongetwijfeld zullen me binnenkort wel weer kolderieke circusacts te binnen schieten die ik nog helemaal niet, of nog niet helemaal, heb behandeld. Terwijl ik dit schrijf schiet me er zelfs alweer één te binnen. Maar dat krijg je als je tien of elf jaar lang naar een doorlopende voorstelling hebt mogen kijken met drie clowns in de hoofdrollen, later nog aangevuld met een ‘bedrijvendokter’ tevens slimme-plannetjes-bedenker, plus nog een mannetje of twintig afwisselend in bijrollen.… Lees verder »Ik beloof niets

Herinneringen ophalen

  • door

Laatste update dinsdag 15 juni 18:15. Wie de moeite neemt om heel even de schriftelijke discussie tussen hun eigen accountant en mijzelf over die stukken te lezen, begrijpt direct waarom die man zo verschrikkelijk zijn best deed om mij de verantwoordelijkheid voor die jaarstukken aan te smeren.

Hoe je met desinformatie mensen gek kunt maken

  • door

Een nieuw verhaal dat de moeite van het lezen méér dan waard is. Niet alleen vanwege de geflipte haathippie, maar vooral omdat erin wordt uitgelegd hoe je mensen kunt bespelen. Wie dit leest beseft meteen hoe het kon gebeuren dat eerst een scheidende vrouw en later haar hele omgeving werd vergiftigd met misleidende leugens.

Nog ééntje dan…

  • door

Breinen zijn rare dingen. Via een vreemde, lange omweg bracht mijn denkbrein me opeens terug naar een staaltje van de ‘bedrijvendokter’ dat ik al helemaal vergeten was.

Dat zul je altijd zien…

  • door

Revisie 6 december, 12:00 Ik had me voorgenomen om hier voorlopig niets meer te posten. Zeker niet over het verleden en die zogenaamde ‘procedures’, omdat ik daar helemaal klaar mee dacht te zijn. Maar dat lukt niet als je full time blogs aan het lezen bent die vrijwel uitsluitend met verslagen van rechtszittingen zijn gevuld. Dat verandert niet alleen je kijk op criminaliteit en wetsovertreders, maar je wordt er ook vaker dan je lief is door terug gesleept naar ‘die… Lees verder »Dat zul je altijd zien…

Aha

  • door

Er is zelfs een naam voor het verschijnsel waar ik op 15 november 2020 over schreef: het heet het Dunning-Krugereffect. Wikipedia weet er natuurlijk weer alles van. De wijsneus. Ik kwam het fenomeen toevallig tegen in een stukkie van Rob Zijlstra, van wie ik zijn hele weblog aan het lezen ben, net als dat van zijn collega Chris Klomp. Ik kan dat iedereen aanraden, omdat je door de uitleg van die mannen een heel ander beeld krijg van criminelen. Niet… Lees verder »Aha

The Donald won the Election!

  • door

The Donald doet me denken aan mijn familie, drong vandaag opeens tot me door. Wie precies? Méér dan één, eerlijk gezegd; het is sinds 1980 in twee familietakken in totaal vier of vijf keer gebeurd en iedere keer met het zelfde verloop: Je jaagt, schopt of slijmt een partner de tent uit, helpt vervolgens de zaak voortvarend naar de bliksem en begint daarna vol triomf de victorie te kraaien, alsof je een megaprestatie hebt geleverd. Herkenbaar? I WON THE ELECTION!… Lees verder »The Donald won the Election!

Na tien jaar vind ik toch nog steeds onbehandelde aspecten

  • door

Aangevuld 15 oktober 2020 8:00 Er schoot mij vannacht zomaar nog iets te binnen; iets dat me zelfs ter verificatie de geschiedenisboeken heeft ingejaagd. In 1991 had ik een belastbaar inkomen van fl 183.250,-. Dat was voor die tijd een gigantisch bedrag en ook een persoonlijk record, dat nooit meer is geëvenaard. De tent was nog een v.o.f. dus ik heb niet dat hele bedrag als inkomen genoten. Het was mijn helft van de winst die mijn bedrijf had opgebracht.… Lees verder »Na tien jaar vind ik toch nog steeds onbehandelde aspecten

De zinloze vernieling van Kosso’s Lamborghini

  • door

Dat machteloze gevoel dat Kosso in dit vlog beschrijft nadat zijn Lamborghini was beklad, is exact wat ik voel als ik aan die slappe, laffe familie van me terugdenk. Onzichtbaar, veilig verstopt achter de rug van een advocaat, of in de beslotenheid van de eigen kliek waren ze zóóó ongelooflijk dapper, maar met open vizier oog in oog hun mening uiten, of simpelweg rechtstreeks reageren op wat ik schreef of concrete maatregelen nemen om dat gestakker van ze op te… Lees verder »De zinloze vernieling van Kosso’s Lamborghini

29 Augustus 2020, tijd om het verleden af te sluiten

  • door

Aangevuld op 21 september 21:30 Spring van blijdschap geen gat in de lucht over de kop van deze post en denk vooral niet: “Hè, hè, eindelijk houdt hij op met dat gezeik.” Ongetwijfeld zal ik af en toe nog weleens een herinnering ophalen aan die acht of negen seizoenen dat de soapserie GTST op Klompen is opgevoerd. Maar ik hoop dat ik me kan beheersen, dat me geen nieuwe zotternijen of nieuwe invalshoeken te binnen schieten, dat bloggen over ’toen’… Lees verder »29 Augustus 2020, tijd om het verleden af te sluiten

Een vorm van vakblindheid?

  • door

Ik heb nèt weer mijn laatste berichten doorgelezen, en hier en daar een paar dingen aangepast. En daarbij ontdekte ik hoe makkelijk het is om idioterieën over het hoofd te zien. Sommige krankzinnigheden krijg je waarschijnlijk zó vaak te horen of te zien dat ze normaal gaan lijken. Bloedlink. Pas nu zag ik daar een voorbeeld van dat ik jarenlang over het hoofd heb gezien, en waar ik prompt de slappe lach van kreeg. Om twee redenen zelfs. De eerste… Lees verder »Een vorm van vakblindheid?

Losers Deel 2: 1999-2000

  • door

1999 Eind jaren 90 waren we met het bedrijf verhuisd, samen met alle bedrijfsonderdelen van onze grootste klant. Wij waren het enige bedrijf in het nieuwe pand dat geen dochteronderneming van die klant was, maar een toeleverancier die belangrijk genoeg werd gevonden om mee te verhuizen. Dat mogen we met trots een blijk van waardering noemen. Ik zelf had het grootste deel van onze eigen verhuizing, ’s avonds en ’s nachts, gedaan om de anderen met zo weinig mogelijk oponthoud… Lees verder »Losers Deel 2: 1999-2000

Losers Deel 1

  • door

Ik ga dit stuk maar in handige termijnen plaatsen. Want anders verschijnt het, vrees ik, nooit. Voorlopig ben ik hier niet klaar mee. En verwacht ook geen logisch verhaal. Nu denk ik dat de intro compleet is, maar dat kan morgen al weer veranderen. Ik moet mijn gram kwijt, en niet alleen over de bekende figuren, maar over iedereen. Niemand heeft mij ooit gespaard. Integendeel, dus waarom zou ik het dan wèl moeten doen? Wat hier nog het prettigst van… Lees verder »Losers Deel 1

25 Maart 2020

  • door

De wereld staat in brand, en dat gaat, vrees ik, nog veel erger worden. Ik heb daarom van alles onder handen om over te schrijven. Maar de afgelopen dagen is dat onmogelijk gemaakt door tegenslag op tegenslag bij mijn hosting provider. Nu is de website online, maar dat kan straks weer veranderen. Ik zou me nu kunnen uitleven, maar ik bewaar het voor morgen. Tenminste, als de website overeind blijft. Vandaag ga ik eerst dit blog eens goed opruimen. Het… Lees verder »25 Maart 2020

Even bijkletsen

  • door

Ik kan er niets aan doen, iedereen heeft recht op een tic, dus ik ook. Mijn tic is dat ik ook in de meest afschuwelijk situaties iets interessant kan vinden. Het bizarre gedrag van mijn familie bijvoorbeeld boeit me nog steeds. Grappig en interessant is dat die ene mens met wie ik tegenwoordig onenigheid heb, precies het zelfde patroon volgt. Er wordt iets vanaf een veilige afstand geroepen, het liefst nog via de aloude, vertrouwde tamtam. Iedereen tot in de… Lees verder »Even bijkletsen

Een andere invalshoek

  • door

Vorig jaar heb ik eens geschreven dat ik blog als vervanging voor die heerlijke gesprekken die jij en ik altijd hadden, aan de keukentafel hier, of bij het raam van het appartement in Santa Margarita, of op een terras. Maar dat komt weer neer op commentaar leveren op de wereld. Maar voor wie doe ik dat? Denk ik daar iets mee te veranderen? Nee, natuurlijk niet. Daarom deden wij vroeger ook niets met onze babbels (zoals jij zei: wij hebben altijd de babbel). Wij wilden van elkaar weten hoe we over dingen dachten, over geloof, politiek, dieren, milieu. We gingen met die gedachten niet de straat op, en ook niet het internet. Hooguit werden het gespreksonderwerpen als er vrienden op bezoek kwamen.