Roermondenaar overleed bijna na het eten van een halve zak abrikozenpitten

Toen Gert Arts (74) trek had in een knabbeltje viel zijn oog op een zakje abrikozenpitten bij een natuurwinkel op het station in Eindhoven. “Laat ik die maar eens proberen”.

De smaak viel blijkbaar niet tegen, want ongemerkt werkte hij de halve zak naar binnen. Al heel snel na het eten daarvan begon hij zich steeds beroerder te voelen.
Na zijn thuiskomst in Roermond belde zijn vrouw het alarmnummer en zo kwam Gert op de intensive care afdeling van het ziekenhuis terecht.
Daar werd vastgesteld dat hij nog maar zo weinig zuurstof in zijn bloed had, dat hij eigenlijk dood had moeten zijn. Zijn kinderen werden opgeroepen om naar het ziekenhuis te komen. Dan konden ze nog even afscheid nemen van Vader.

Gelukkig herstelde hij. Intussen had zijn vrouw de verpakking van de abrikozenpitten gevonden, waarop de waarschuwing was vermeld er niet meer dan 5 per dag van te eten. Een waarschuwing die Gert zelf over het hoofd had gezien: “Zo’n zakje ligt daar tussen de normale nootjes en dingen. Dat ga je echt niet lezen. Dat moet er echt héél duidelijk opstaan. Dat het dodelijk is als je er meer dan tien van eet.”

In abrikozenpitten zit amygdaline, dat wordt omgezet in cyanide, het levensgevaarlijke gif dat in die goede oude tijd werd gebruikt om tegenstanders uit de weg te ruimen, of om op dramatische wijze zelfmoord te plegen in klassieke speelfims; die capsules die door de schurken tussen de tanden werden kapot gebeten.

Als je het leven zat bent, kun je de huisarts bellen. Dan ga je een lang en moeizaam traject in, want wie ben jij om te bepalen of jouw leven nog wel de moeite waard is? Dat moet je aan de experts overlaten. Gelukkig hebben we in Nederland overal verenigingen voor, dus je kunt je ook melden bij de NVVE; waar je je gezellig onder het genot van een glaasje rood kunt laten voorlichten over alternatieve mogelijkheden om je leven af te sluiten.

Daarnaast zijn er natuurlijk voor de Doe-Het-Zelver overal middelen te vinden, waarmee je jezelf in alle rust of juist spectaculair van het leven kunt beroven. Vuurwerk bijvoorbeeld, of een cirkelzaag. Maar ook, weten we nu dankzij Gert, kun je even aanwippen bij een natuurwinkel. Daar liggen de zelfmoordcapsules gewoon tussen de pinda’s en de chiazaadjes.
De betrokken natuurwinkel Erica Kruiderijen is bij nader inzien liever zuinig op zijn klanten en heeft de abrikozenpitten uit alle filialen verwijderd.

Ook op het internet zijn die pitjes moeiteloos te verkrijgen, waar ze door kwakzalvers worden aanbevolen en aangeboden; niet als zelfmoordcapsule, maar als wondermiddel tegen alle mogelijke kwalen en kwaaltjes, zelfs om kanker te voorkomen èn te genezen,

Op kankervoorbij.com worden abrikozenpitten bijvoorbeeld aanbevolen als
‘de chemotherapie van de natuur’  
Een gewone dagelijkse portie voor volwassenen bedraagt 5 à 15 pitten verdeeld over de dag (als preventie). 
Laat u informeren als u abrikozenpitten wilt gebruiken als kankerbestrijding. 
De pitten (kernen) moeten gekauwd worden en zo lang mogelijk in de mond gehouden worden, waardoor ze goed door het lichaam kunnen worden opgenomen. 
Ook chemotherapie of bestraling kan samen gaan met het eten van abrikozenpitten. Ze verlagen de bloeddruk, versterken de slagaders en het hart.

Helpbijkanker en morgenster.org adviseren dezelfde dosis voor preventief gebruik, maar als je de pitten als geneesmiddel wilt gebruiken dan moet je meer denken aan zo’n 60 abrikozenpitten per dag, 6 x de hoeveelheid die door toxicologen levensgevaarlijk wordt genoemd.
Voor alle zekerheid heeft morgenster er een disclaimer bij geplaatst, die hier op neer komt: “Als het fout gaat dan ligt dat niet aan deze website, want wij zijn geen arts. De VWA raadt het gebruik van abrikozenpitten af. Maar als je genoeg vertrouwen hebt in God en je huisarts vindt het verantwoord, dan kan het heel misschien de moeite waard zijn de abrikozenpittenkuur te proberen.” Dat zijn adviezen waar je iets aan hebt.

Ook op superfoodleven.nl worden abrikozenpitten aanbevolen als wondermiddel tegen kanker, en worden de gevaren van de abrikozenpitten gekleineerd met: “Deze stoffen komen inderdaad voor in abrikozenpitten en zijn onder bepaalde omstandigheden giftig en in afdoende hoeveelheden zelfs dodelijk. Dit is als deze stoffen in ongebonden vorm voorkomen, wat in abrikozenpitten echter niet het geval is. Toch heeft de farmaceutische industrie het feit dat deze stoffen voorkomen in abrikozenpitten onmiddellijk aangegrepen om valse geruchten te verspreiden dat het eten van abrikozenpitten mogelijk giftig en zelfs dodelijk kan zijn. Dit is volgens vele bronnen een regelrechte leugen, want zoals gezegd, komen deze stoffen niet in ongebonden vorm voor in deze pitten. Daarom is er dus geen enkel gevaar voor ons lichaam. Daarnaast bezit ons lichaam zelf ook nog eens enzymen die in staat zijn om deze stoffen aan moleculen te binden en ze daardoor onschadelijk te maken.”

Uiteraard wordt ook hier weer de afgezaagde kapstok gehanteerd waar alle kwakzalvers gek op zijn: “Het middel is bekend bij de farmaceutische industrie, maar zij doen daar niets mee / omdat er geen patent op kan worden verkregen / omdat zij daar niets aan kunnen verdienen.”

Een flauwekul argument, want er zijn talloze geneesmiddelen die afkomstig zijn van “niet patenteerbare bronnen”. Op taxus coniferen kan bijvoorbeeld ook geen patent worden verkregen, maar toch verdienen de farmaceuten vermogens met het van de taxus afkomstige cytostaticum taxol.
Farmaceuten willen geld verdienen, en een kans om bijna gratis geld te verdienen, laten ze heus niet lopen. Als abrikozenpitten een wondergeneesmiddel zouden bevatten, dan zou er dus allang door een farmaceut een extract van op de markt zijn gebracht.

Wat je ook overkomt, negeer de adviezen van die kwakzalvers die je leven nog extra in gevaar brengen, omwille van de sensatie of nog erger, om poen te verdienen aan jouw ellende, door je waardeloze rommel aan te smeren waar ze alleen zelf beter van worden.