Reacties

In alle jaren dat Coby aan kanker leed, hebben we heel wat reacties ontvangen waarvan de vullingen bijna uit onze kiezen sprongen. Hier een bescheiden aantal van die “wijsheden”. De verzameling zal nog wel groeien.

Ná de diagnose eierstokkanker

“Mijn vader heeft 3 keer kanker gehad, en die is 92 geworden”

“Hoe kun je nu schrikken als je kanker krijgt? Je weet toch dat het in je familie zit! Dan kun je toch niet schrikken als je het zelf ook krijgt!?”

“Mijn vriendin heeft het ook gehad. Maar die had het veeeel erger dan jij; die is er ook aan overleden

Vóór een operatie

“Als ik je een tip mag geven, draag dan zwart ondergoed als je geopereerd bent, daar zie je geen bloedvlekken op”

Ná een operatie

“Dat is ook weer goed afgelopen voor je. Maar met mijn arm gaat het nog steeds niet goed. Ik krijg steeds meer pijn.”

Ná een chemokuur

“Zo zie je maar; af en toe een behandelingetje, dan kun je ook oud worden.”

Nadat we hadden gehoord dat er geen behandelopties meer waren

“Je moet maar zo denken: ‘We zijn geen van allen blijverdjes.”

“Ach, je moet toch ergens aan dood gaan”

“Maar ik ben ook heel ziek hoor; ik heb een versleten heup. Je wil niet weten hoe veel pijn dat doet.”

“Daar weet ik alles van. Het is wel al 30 jaar geleden, maar toen kreeg ik een vlekje in mijn nek. Dat bleek huidkanker te zijn. Het is goed afgelopen, maar toch.”

“Je moet wel positief denken hoor, dat is zóóóóó belangrijk”
Natuurlijk is dat belangrijk; omdat we onder alle omstandigheden positief zijn gebleven, hebben we al 5 keer die rot ziekte klein gekregen.
Maar, als de dokter na 7 jaar vertelt dat het einde nadert, dan kost het je als eenvoudig menselijk wezen enige moeite om positief te blijven.

“Joh, de artsen zijn tegenwoordig zo deskundig!”
Helemaal waar, juist daarom zakt de grond onder je voeten weg, als één van die deskundigen je vertelt dat genezing niet meer mogelijk is.

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.vanweezep.info/reacties/