Proost Mam

Ik voel me weer een stuk beter dan de afgelopen week. Het meeste heb ik weer onder controle en dat komt ook doordat ik lieve en begripvolle reacties heb gekregen.

Verder wacht ik rustig af wat de chirurg ons 10 november adviseert.

Gisteren zijn we onverwacht even bij Ria geweest en daarna naar Louise. Het was weer heerlijk om Xavier te zien en vooral om die kleine warme armpjes om mijn nek te voelen, dat doet een mens zo goed. We hadden oliebollen meegenomen en daar hebben we van genoten. Alleen jammer dat André ziek was, maar die houdt wel iets tegoed.

Vandaag zou mijn moeder jarig zijn geweest, elk jaar denk ik daar aan. Als Loek straks een glaasje wijn inschenkt, dan zeg ik gewoon… proost mam.