Mijn buikpijn wordt steeds erger en ik heb het idee dat mijn buik ook steeds dikker wordt. Ik kan zelfs geen broek meer verdragen.
Ik vind dat eng. Er loopt ongedierte in mij rond en omdat die pijn erger wordt, is het net alsof die beestjes zich razendsnel aan het vermenigvuldigen zijn.

Alle gelovigen zijn het eens over een leven na de dood, maar voor iedere gelovige ligt het hiernamaals op een andere plek en allemaal zijn ze ervan overtuigd dat alleen zij de weg ernaartoe weten, en dat alleen zij weten hoe de verkeersregels op die weg zijn.

Er is dus nog steeds niet bekend of het uitzaaiingen zijn van mijn oude borstkanker, of dat dit verse tumoren zijn. In ieder geval krijg ik chemo en een operatie, maar de volgorde is nog onbekend

We hebben al heel wat spannende dagen meegemaakt, maar vandaag was de ergste. In de wachtkamer gierden de zenuwen door onze kelen. Wat gaan we straks te horen krijgen?

Dokter Vonk heeft opgebeld om te vertellen dat er niets aan de hand is met mijn baarmoeder maar… de tumormarkers zijn sterk verhoogd. Of we direct naar het ziekenhuis willen komen voor nader onderzoek.

Dokter Vonk blijkt een ontzettend vriendelijke man. Hij legt uit dat ik het hele pretpark door ga, er wordt een echo gemaakt, en mijn baarmoedermond en baarmoeder worden onderzocht

Loek leest (niet voor het eerst) op het internet onheilspellende berichten over de IJsselmeerziekenhuizen. Het is weer lang niet zeker dat ze blijven bestaan, en personeel begint ontslag te nemen. Ook 2 gynaecologen stappen op.

Dr. v.d. Ham vertelde iets over het uitstrijkje en hij onderzocht mij heel snel. Zijn conclusie was snel gesteld… curetteren. Ik moet maar wachten op een oproep voor de ingreep.

Loek en ik zitten gezellig bij D-Reizen om een reis te boeken naar Benidorm, als m’n mobieltje gaat. De huisarts aan de telefoon met de mededeling dat het uitstrijkje dat een week daarvoor is gemaakt niet helemaal in orde is.