Ik wil bij Loek blijven en ik wil Xavier groot zien worden

Vandaag zijn we bij de internist Dr. Sonke geweest. Hij heeft mij onderzocht en verder alles uitgelegd over de chemokuur. Eerder had ik verteld dat ik voor de operatie 2 kuren zou krijgen, maar Dr. Sonke vertelde dat het 3 kuren worden voor de operatie en 3 kuren erna.

Hij kon nog niet vertellen wanneer de behandeling gaat beginnen. Daarover worden we opgebeld door de afdeling Dagbehandeling. Tegenvaller, we hadden er helemaal op gerekend dat we vandaag een datum zouden horen.
Op mijn vraag of deze eierstokkanker een beetje gunstig is, schudde hij nee. Deze kanker is niet gunstig, 35% van de vrouwen met dit soort kanker leeft nog na 5 jaar.

Help, ik wil overleven, wat ik al eerder schreef, ik wil bij Loek blijven en ik wil Xavier groot zien worden. Gek hé dat ik op zulke momenten kan denken… stel nou eens dat ik toch snel dood ga, zal Xavier mij dan later herinneren als de oma die verhaaltjes schreef en die voorlas zonder boek?
Vandaag zit ik in een diep dal, maar ik hoop dat de chemokuur snel begint (de dokter zei, waarschijnlijk binnen een week) en dan heb ik tenminste het gevoel dat er iets aan wordt gedaan. Mijn buik doet pijn en dat maakt mij onrustig.