Ik functioneer weer

Na bijna 4 maanden weduwnaarschap zijn verdriet en gemis niet minder, maar wel beheersbaar geworden. Ik leef nog steeds op de helling naast die afgrond, maar ik weet me nu beter staande te houden. Door trial and error heb ik geleerd wat ik moet doen om niet in de diepte te verdwijnen.

Schrijven over wat ik voel is bijvoorbeeld niet mogelijk. Over het algemeen ben ik goed in staat om mijn gevoel duidelijk onder woorden te brengen. In mijn hoofd kan ik dat nu ook, maar op papier wil het niet lukken. Zodra ik iets over mijn gevoel wil schrijven, dan wordt het allemaal weer te echt; ik verlies mijn evenwicht, en verdwijn in de diepte. Dat wil ik niet, nu ik eindelijk goed functioneer.

Naast mijn verdriet, begin ik voldoening te halen uit de bezigheden die ik al jaren heb moeten laten liggen wegens gebrek aan tijd en motivatie, of die ik even tussendoor overhaast in elkaar heb gedraaid. Ik werk veel, poets mijn bestaande websites op, heb een nieuwe website opgezet, maak foto’s en films, die eindelijk van een kwaliteit zijn waar ik zelf tevreden over ben. Dat wil ik vast houden, en dat lukt niet als ik uit balans raak.

Voorlopig beperk ik me tot het maken van aantekeningen, die ik hopelijk ooit, als mijn hersens weer stabiel zijn, kan uitwerken.