Ik ben stoer geweest

Zes maanden geleden ben ik begonnen met je kleren klaar te leggen om aan een goed doel te schenken. Natuurlijk niet de plaatselijke kringloopwinkel, want ik moet er niet aan denken om iemand in het dorp tegen te komen die jouw kleding draagt. De stapels op het logeerbed groeiden en groeiden maar zonder dat ik de moed kon vinden voor de volgende stap.

Dinsdag 1 mei is het gelukt. Ik heb mijn kiezen op elkaar geklemd, alles ingepakt in 12 vuilniszakken en in de Sympany container bij AH gedeponeerd.

Ik kan niet zeggen dat ik me daarna bevrijd voelde. Integendeel, ik voelde me een verrader. Maar ik wilde het; ik moet mijn eigen gang gaan; en dat lukt niet als ik jou te krampachtig bij me in de buurt houd. Daarom ben ik ook bezig de rest van het huis “meer Loek” en “minder Coby” te maken. De keukenkast is minder roze, er staan minder “tuttelspullen” en meer algemene herinneringen in. De bruine kast in de huiskamer “mijn kast” is boekenkast geworden. Misschien heb ik dat al eerder verteld, maar ik heb geen zin om dat na te kijken.

Ook heb ik weer een trip naar Benidorm geboekt. Binnenkort ga ik om weer om te filmen, foto’s te maken en gezellig te doen, al is het deze keer maar een weekje.

Zaterdag 5 mei ben ik op stap geweest met mijn nieuwe buurman, die ik, denk ik, intussen ook wel een vriend mag noemen. Een zachtaardige man, en houdt van dieren. Hij heeft zelfs een afdak gemaakt voor een nest dat een eendenpaartje ongevraagd in zijn tuin heeft gebouwd. Een goed mens dus, en ik houd van goede mensen. We zijn naar Amsterdam gegaan; net als met de kikker de hele dag gelopen, gepraat, geluncht.

Toen ik thuis was kwam buurvrouw L. gezellig een wijntje drinken. Ik had een moeilijke week achter de rug, kleding opruimen, kasten inrichten, een lange vermoeiende, maar gezellige wandeling door bloedheet Amsterdam, daarbovenop aandacht en een paar glazen wijn. En natuurlijk sleept 5 mei me terug naar het verleden en maakt een mengeling los van hilariteit, triomf, verdriet, boosheid en (eigenlijk niets voor mij, maar toch) bitterheid. Samen met de gezelligheid, onschuld, en een warm gesprek wordt dat een cocktail van alle mogelijke emoties. Ik heb mezelf aardig in de hand tegenwoordig, maar zaterdag lukte dat even niet. Ik hield het niet droog.