“Haal die rotzooi eruit”

Gisteren is eindelijk de chemo begonnen. Het is eigenlijk niet eerlijk om het woord eindelijk te gebruiken. Er is in anderhalve maand ontzettend veel gebeurd, onderzoeken, röntgenfoto’s, echo’s, consulten, overleg tussen de specialisten. Allemaal noodzakelijk natuurlijk, maar het deed me denken aan een Latijns spreekwoord dat ik heel lang geleden op het lyceum leerde, “Senatu deliberante, perit Saguntum“. Terwijl de Senaat beraadslaagde ging Saguntum verloren.
Ik kon het soms wel uitschreeuwen: “Jullie weten toch wat het is? Doe er dan iets aan, haal die rotzooi eruit.
Ik zie die buik steeds dikker worden, ik zie mijn lief er steeds vaker over wrijven, ik zie dat ze steeds meer moeite krijgt met lopen, ik zie dat ze steeds banger wordt.”

En ik kan niets doen, ik kan koffie inschenken, eten koken, ik kan haar vasthouden, sinaasappelen persen, helpen met het huishouden, ik kan leren wassen en strijken voor het geval dat dat over een paar maanden nodig is, ik kan haar hand vasthouden. Allemaal gerommel in de marge, want wat ik echt wil is die rot kanker uit haar lichaam rukken en plat stampen.

Ik geloof dat ik nog nooit zo chaotisch heb geschreven, maar de situatie is nu eenmaal chaotisch en dat uit zich ook in mijn hoofd. Het is een rommel op zolder.

De chemo zelf viel gelukkig mee. Het is een rot ziekenhuis om te komen, maar ook het beste en gezelligste ziekenhuis. Als ziekenhuizen sterren konden krijgen, dan zou het AvL er wat mij betreft minstens 5 verdienen.

Donderdag 19 februari

Het is intussen donderdag, maar ik vind het een beetje onzinnig om dit verhaal over twee dagen te verdelen en ga dus hier verder met het verslag van afgelopen dinsdag.

Kwart over 8 moesten we in het AvL zijn, omdat er bloed geprikt moest worden. Gelukkig is het deze week schoolvakantie. Anders hadden we om zes uur moeten vertrekken, nu hoefden we pas om half zeven de deur uit.

Na het bloed prikken meldden we ons op de Afdeling Dagbehandeling, waar we direct werden onthaald op koffie. Al na een paar minuten werden we opgehaald door Otto voor een voorlichtingsgesprek. Ook dat wordt in het AvL serieus aangepakt; het gesprek duurde plm 3 kwartier, en was niet alleen nuttig maar ook heel aangenaam.
De eerste woorden waren dan ook: “Welkom. Het is nooit leuk om hier te komen, maar we zullen er toch alles aan doen om u zich hier zo veel mogelijk thuis te laten voelen.”
Tijdens zo’n gesprek merk je weer dat je je geestelijk sterk voelt, maar dat die kracht rust op een heel dun laagje ijs. Een verkeerde beweging en je zakt er doorheen. De tranen zitten heel hoog, en dat kan ook niet anders als je het over een strijd op leven en dood hebt, waarbij de laatste een valse start heeft genomen, zonder dat iemand dat in de gaten heeft gehad.

Chemische oorlogsvoering
Het is niet mis wat je allemaal te horen krijgt. Je weet natuurlijk dat chemo rotzooi is, maar hoe erg precies besef je pas als ze je eigen vrouw ermee te lijf gaan.
Het principe van chemotherapie is dat het snel-delende cellen vernietigt.
Dat is gunstig wat betreft de kankercellen, maar het nadeel is dat ook de goede snel-delende cellen te grazen worden genomen; en daarvan hebben we er nogal wat in ons lichaam: slijmvliezen, maar ook het beenmerg waarin bijvoorbeeld ons bloed wordt geproduceerd.

Ieder genezingsproces in ons lichaam is gebaseerd op snel-delende cellen, en dat is dan ook meteen het grote probleem bij chemotherapie. Het moet gedoseerd worden toegediend, anders wordt het hele beschermingsleger in het lichaam uitgemoord.
Daarom wordt de chemo in dit geval in 3 keer met intervallen van 3 weken toegediend. Daarna volgt een maand rust om het lichaam in optimale conditie te krijgen voor de debulking operatie. Na die operatie volgt weer een maand rust, en daarna weer 3 chemokuren met intervallen van 3 weken.

Eventueel kan er tijdens de operatie ook nog worden gedweild met warme chemo om mogelijk achtergebleven kankercellen uit te schakelen, maar of dat bij mijn lief ook gaat gebeuren is nog onbekend.

Voordat de chemo zelf wordt toegediend wordt er een fiks partij pre-medicatie gegeven, sommige als ondersteuning van de chemo, andere om het ongemak te beperken.
Nadeel van al dat spul is dat ze allemaal onvoorspelbare bijwerkingen kunnen hebben, waarvoor ook weer pillen worden gegeven. Dat die mensen dat allemaal kunnen onthouden is mij een raadsel. Ons lukt dat in ieder geval niet, daarom nemen we ook alle gesprekken op, zodat we ze thuis nog een paar keer kunnen beluisteren.