Goed kauwen, anders krijg je klonten in je kots

Gelukkig waren de bloedwaarden van mijn lief vandaag goed en kon de chemo gewoon doorgaan.

Het is bizar, maar het AvL gaat op den duur een deel worden van je “normale” leven; het gebouw wordt een soort tweede thuis en de gezichten worden ook steeds vertrouwder.

Vandaag werd Coby geholpen door Rachel, die er ook bij was toen ze tijdens de tweede kuur een allergische reactie kreeg.

Toen we zeker wisten dat de kuur vandaag door zou gaan, ben ik, zoals gewoonlijk, weg gegaan. Eerst lekker naar de Makro voor kruiden en specerijen, en daarna naar het Office Centre.

Daarna nog een wandelingetje en toen was het alweer half 4 en tijd om te kijken hoe het met mijn lief ging. Die bleek weer, zoals ze dat zelf noemt, “lekker de babbel te hebben gehad” met haar kamergenote voor één dag, een sympathiek vrouwtje dat haar man aan kanker had verloren en dat zelf ook geen al te hoge toekomstverwachtingen koestert omdat een borstkanker van 16 jaar geleden weer heeft toegeslagen, compleet met allerlei nare uitzaaiingen.

Zelfs dat soort gesprekken begint normaal te worden.

Tijdens de terugtocht bespraken we de dag en ook het menu voor vanavond. Dit was voorlopig weer de laatste dag dat het eten haar smaakt en dus was het logisch dat zij het menu mocht bepalen.

De keuze viel op bloemkool. Niet alleen omdat ze dat altijd lekker vindt, vooral met veeeeeel saus, maar ook omdat het deze week bij AH “in de bonus is”, 99 ct per stuk, lekker goedkoop.
En… het grote voordeel van bloemkool is, dat het zacht is. De ervaring heeft geleerd dat dat goed van pas komt als het vomeren weer begint.
Herman Finkers zei het al: “Goed kauwen, anders krijg je klonten in je kots”.
Met bloemkool hoef je daar niet zo op te letten.