Even bijpraten

Door het vochtige weer speelt mijn reuma weer op.
Verder gaat het goed, ik geniet van alles om mij heen. In de eerste plaats natuurlijk de kleinkinderen, daar zijn we verleden week weer geweest.

Loek heeft weer een serie foto’s gemaakt en afgedrukt van Xavier en Madeleine. Ik voel me bevoorrecht met zulke lieve kinderen en kleinkinderen. Niet alle mensen kunnen dat zeggen en dat is jammer.

Toen het weer vorige week zo mooi was, ben ik veel buiten geweest. Onze tuin ziet er nu weer gezellig uit met heel veel bloeiende planten.
Verleden jaar toen ik die mottenplaag had, kon ik helaas niet zoveel doen in de tuin. Loek hield het wel bij, maar plantjes poten e.d. vindt hij een ramp.

De musjes hebben ons ook weer ontdekt. Als ik buiten kom fladderen ze om me heen, alsof ze willen zeggen… krijgen we eten? Natuurlijk strooi ik dan wat lekkers.
Het zijn vaak de kleine dingen die het doen, zo’n klein vogeltje dat vlak naast je komt zitten en met een schuin kopje naar je kijkt, ik vind dat prachtig.

Half juni moet ik weer naar het AvL voor controle. De 14e juni bij de gynaecoloog en de 15e juni op de mammapoli.
Als de controledatum dichterbij komt word ik altijd een beetje zenuwachtig, maar dat is logisch.

Tot die tijd hoop ik op veel zon zodat ik veel naar buiten kan. Lekker rommelen in de tuin en een beetje vegen, zo blijf ik in beweging en krijg ik ook nog een lekker kleurtje op mijn gezicht.