Na bijna 4 maanden weduwnaarschap zijn verdriet en gemis niet minder, maar wel beheersbaar geworden. Ik leef nog steeds op de helling naast die afgrond, maar ik weet me nu beter staande te houden. Door trial and error heb ik geleerd wat ik moet doen om niet in de diepteRead More →

Coby en ik hebben samen heel wat ellende meegemaakt. Dat hoef ik niet nog een keer uit te leggen; dat heb ik al te vaak gedaan. Ondanks die ellende waren we zielsgelukkig. Iedere dag met haar was een cadeautje. Haar liefde, haar unieke manier van denken, haar karakter, maakten van hetRead More →

Een vriendin omschreef enkele dagen geleden het weduwschap en weduwnaarschap als een land waar we de weg niet weten. In zo’n land kun je hopeloos verdwalen, of proberen de weg voetje voor voetje te verkennen. Ik doe dat laatste maar houd daarbij Coby’s hand nog steeds krampachtig vast. Bij alles watRead More →

Als ik thuis ben komen allereerst de herinneringen boven aan de laatste weken van mijn lief. Het hele leven ging haar steeds meer energie kosten, waar ze bijna niets meer voor terug kreeg. Aandacht en liefde kreeg ze volop, dat hield haar ook op de been. Maar eten ging nietRead More →

Vroeger vergeleek ik ons leven met een bergwandeling. Het uitzicht was prachtig, en er viel onderweg van alles te zien. We genoten volop. Pas als het grind onder onze voeten een beetje begon te schuiven, dan realiseerden we ons weer de diepte van het ravijn naast ons. Vandaag, terwijl ikRead More →

Ingredienten 135 gr bloem 1 tl bakpoeder ½ tl zout 2 eetlepel basterdsuiker (alleen voor zoet gebruik) 130ml melk 1 groot losgeklopt ei 2 eetlepels gesmolten boter, plus extra om te bakken Bereiding Zeef bloem, bakpoeder, zout (en eventueel basterdsuiker) in een grote kom. Kluts in een andere kom melkRead More →