28 Maart 2009

Gelukkig voel ik me weer een stuk beter, wat betreft de buikgriep dan. De motten zitten er nog steeds maar ik denk dat het aantal vast wel afgenomen is met zo’n chemofeest, dat lusten ze namelijk niet, net goed.

Gisteren heb ik weer wat werk gedaan. Tussentijds wel veel uitgerust, maar dat gaf niets, ik had de hele dag de tijd om het werk af te krijgen en zo niet… morgen weer een dag. Het eten gaat er in als koek, om de twee uur krijg ik iets voorgeschoteld van Loek van een bord pap tot lekker vers brood en niet te vergeten… veel fruit.
Vannacht heb ik slecht geslapen, ik voelde opeens een bult op mijn buik en toen begon de angst toe te slaan, de gekste dingen haalde ik in mijn hoofd zoals: Stel dat er niets meer aan die motten te doen is of stel dat de chemokuur niets heeft gedaan. Op een gegeven moment zaten de tranen wel erg hoog. Toen ik op de wekker keek was het half 2 en ik dacht, vooruit dan maar weer, pak een oxazepam want slapen moet gewoon anders ben je morgen geen mens. Gelukkig ben ik toen in slaap gevallen.

Vanmorgen zijn we even naar Zwolle geweest voor wat afleiding, maar ik vond het erg koud. Daarom zijn we weer snel naar huis gegaan. De boodschappen zijn inmiddels ook gedaan dus we zijn klaar met de voorbereidingen voor het feest. Morgen komt Xavier om weer een dosis vitaminen X te brengen. Daar knap ik altijd van op. We hebben wat leuke dingetjes voor hem gekocht omdat hij zijn eerste rapport heeft gekregen. Het is geweldig om opa en oma te zijn van zo’n lief mannetje.