12 Mei 2009

Gezellig he, ik schrijf nu zelf mijn verhaal in het ziekenhuis.
Vanmorgen kwam dokter Lange in alle vroegte al langs om te vragen hoe het met mij gaat.
Ik heb verteld dat ik me prima voel en dat ik elke dag een stapje vooruit ga.

De meeste slangetjes zijn gelukkig verwijderd waaronder de sondevoeding, van dat ding werd ik misselijk omdat ik de hele tijd die slangetjes in mijn keel voelde.
Ik heb nu alleen nog de epidermaal (= pijnbestrijding via slangetje in mijn rug en verder de gebruikelijke pillen

Als ik op deze manier door blijf gaan mag ik vrijdag naar huis en anders zaterdag.
Geweldig he, ik ben zo blij dat alles zo goed verlopen is, ik kan het nog steeds niet geloven dat alle motten gevangen zijn, ik denk dat de volle waarheid pas tot mij doordringt als ik thuis ben.

Zo, nu stop ik toch maar want ik word toch wel een beetje moe.

Ik wil graag iedereen bedanken voor de lieve kaartjes, bezoek en telefoontjes. Terwijl ik dit schrijf komen de tranen weer boven want op zoveel aandacht had ik niet gerekend, het is hartverwarmend.