11 Maart 2009

Gisteren was het weer zover, ik kreeg mijn 2e chemokuur.
Voor de chemo mag beginnen moet er eerst worden gecontroleerd of je conditie goed genoeg is, dus eerst moest er bloed worden geprikt, en daarna hadden we een gesprek met Dr. Tesselaar. Het scheelde maar een haartje of het had uitgesteld moeten worden, omdat mijn witte bloedlichaampjes net op de grens waren.

Daarna naar de dagbehandeling, daar werden we weer vriendelijk ontvangen en kreeg ik een bed toegewezen. Net als de vorige keer werd er eerst gespoeld, daarna kreeg ik de Carboplatin, die duurt maar een half uur, toen weer spoelen en tot slot de Taxol.

Toen Loek en ik de eerste keer op de dagbehandeling kwamen waren we uitgebreid voorgelicht over de chemotherapie, bijverschijnselen en mogelijke allergische reacties. Vanwege die mogelijke allergische reacties blijft er het eerste kwartier een verpleegkundige bij je.

Eigenlijk was ik dat hele verhaal weer vergeten toen gisteren de Taxol werd toegediend maar na 10 minuten werd ik helemaal raar, m’n voeten begonnen erg te gloeien en als een soort lavavuur kroop een gloeiende warmte naar mijn hoofd, het was alsof mijn hoofd uit elkaar spatte. Daarbij kreeg ik hartkloppingen en kreeg het benauwd en als klap op de vuurpijl vreselijke pijn onder in mijn rug.
Het infuus werd meteen stop gezet en binnen een paar minuten waren er nog meer verpleegkundigen bij me en een dokter. Voor de pijn in mijn rug kreeg ik een pijnstiller.
Na 20 minuten ging het weer goed met me en de dokter besloot om toch de Taxol te vervolgen maar dan druppelsgewijs toegediend, waardoor de totale doorlooptijd van 3 uur zou stijgen naar 6 uur.
Omdat om 5 uur de dagbehandeling sluit, en de zak Taxol nog niet leeg was, werd ik overgbracht naar de afdeling verpleging.Daar is het ruim en verzorgd ingericht met een- en twee-persoonskamers. Eten kan daar voor de patient onbeperkt worden klaar gemaakt. De menulijsten zijn geweldig, zelf voor mij als vegetarier zijn er wel 15 keuzes.
Naar een operatie kijk ik niet uit, maar als troost is er wel een vooruitzicht van lekkere hapjes en drankjes, er is geen bier of port te krijgen, hi hi, maar een milkshake is ook niet te versmaden. Zelfs is er patat en vegetarische groentekroketten te krijgen. Nou weet ik best wel dat je hoofd na een operatie naar andere dingen staat dan snacks, maar toch is het een heerlijk idee dat er van alles te krijgen is.

Loek en ik waren pas tegen 8 uur thuis, maar ik voelde me goed. Vannacht goed geslapen en niet misselijk. Vanmorgen bij het opstaan had ik mijn rode wangetjes weer terug, net als de vorige keer, dus ik zie er fris en fruitig uit met appelwangen.
Als de dagen weer net worden als de vorge kuur, dan zal ik morgen niet kunnen schrijven, dus neemt Loek mijn taak weer over, nou ja, hij schrijft toch leuker dan ik.