Stel je voor: je loopt in Barcelona, stomtoevallig terwijl er net relletjes aan de gang zijn. Daar doe je natuurlijk niet aan mee, want zo ben je niet opgevoed. Maar uiteraard wil je die relletjes wel filmen voor de sociale media. Door een samenloop van omstandigheden heb je toevallig eenRead More →

Nee, grapje van de overledene. Geweldig, ik wou dat ik die man had gekend.

 Kijk, natuurlijk heeft Martien Meiland capaciteiten, en hij is een aardige vent, hij weet wat hij wil, en zo. Er is helemaal niets op hem aan te merken en ik gun hem heel veel succes. Maar toch, iedere keer als ik hem bij het kanaalzwemmen passeer op SBS6, dan denkRead More →

Gisteren ben ik weer eens naar Lelystad gegaan om te winkelen; voor de broodnodige variatie, en omdat het winkelaanbod daar groter is dan in Dronten. Maar zoals altijd viel me de troosteloosheid op, die steeds erger lijkt te worden. Toen ik/wij in Lelystad kwam/kwamen wonen was het best een leukeRead More →

Ik ben heel andere dingen aan het doen dan ik voor vandaag had gepland. Dat komt doordat mijn hoofd op hol is geslagen, maar niet op een onaangename manier. Ik laat het hoofd zijn gang maar gaan en merk wel wat eruit komt. Er komt gewoon van alles voorbij zonder dat ik een duidelijk traject heb gevolgd. Dat wil zeggen, het is me niet gelukt om het spoor terug te vinden.

Gisteren heb ik iets gegeten dat geen mens zelf zou bedenken. Ik kwam het tegen bij 24Kitchen op een menukaart van een restaurant in Nashville: Pulled pork met Mac ‘n’ Cheese en verse spinazie. Ik had alle ingrediënten in huis, en omdat ik mijn trip in een opwelling had geannuleerd,Read More →

De afgelopen weken ben ik overwegend bezig geweest met pijn lijden, wat niet mijn favoriete bezigheid is. Ik kan goed tegen pijn al zeg ik het zelf; maar het was nu zo heftig dat het constant al mijn aandacht trok. Dan komt er niets uit mijn handen. Gezellig doen luktRead More →

Smartlappen worden over de hele wereld gezongen, maar overal klinken ze anders. Wij hebben Johnny Jordaan en André Hazes, Frankrijk heeft Edith Piaf, Charles Aznavour, Portugal Amalia Rodriguez, en Zuid-Afrika heeft o.a. deze groep. Fantastisch en ontroerend. Ik ben nog aan het zoeken naar een bruikbare vertaling van de ChichewaRead More →

Sommige mensen kun je tientallen jaren niet spreken en dan toch, als je elkaar weer ziet, dan pik je de draad moeiteloos op, alsof je elkaar vorige week nog hebt gesproken. Het bier vloeide rijkelijk, maar dat hadden we ook hard nodig om de stembanden niet knarsend te laten vastlopen.Read More →

Gisteren ontving ik helemaal onverwacht een email die begon met: ‘He ouwe gek,’.  Dat ontaardde in een afspraak vandaag met iemand die ik heb meegemaakt vanaf de tijd van deze foto tot in de jaren negentig. Ik kijk er naar uit.

Met het jongetje lijkt het gelukkig goed te gaan. Hij is succesvol geopereerd; er is nog een heleboel te doen, maar er is goede hoop, gelukkig. Ik heb zelf gisteren ook een behandeling gekregen in een pijnpoli in Almere. Het was nog gezellig ook, heerlijk dagje eigenlijk. Er is zelfsRead More →

Ik wind me al dagen lang op over een paar artsen.  Vraag een specialist naar zijn mening en alles komt er uit; wat je mankeert, wat er gedaan kàn worden, wat er gedaan zou móeten worden. Je krijgt een gedegen, goed onderbouwd advies. Vakwerk! De waarheid, de hele waarheid enRead More →

Bij nader inzien zijn die zekerheden waarover ik twee posts geleden schreef, lang niet zo zeker als ik dacht. De pijn wordt bijna iedere dag merkbaar erger en het lopen gaat in het zelfde tempo achteruit. De pijn onderin mijn rug is niet meer te harden, en het lijkt welRead More →

Ik heb gisteren een heerlijke dag gehad. Ik kreeg van Interpolis een retourtje Swifterbant – Ede per taxi cadeau. De taxi werd bestuurd door een ontspannen, ongehaaste vijftiger, met de zelfde muzikale voorkeuren als ik. Dus de hele rit hebben we zitten praten over, en luisteren naar Jimi Hendrix, PinkRead More →

Geüpdatet 4 september 18:45 uur Mijn trouwe lezers horen de laatste tijd niet erg veel van me. Daarom maar even een uitlegje. Ik word steeds minder mobiel en ben daardoor grotendeels aan huis gekluisterd. In het begin kwam er weinig uit mijn handen, maar nu ben ik gewend aan deRead More →

Toen ik aan dit stukje begon, vroeg ik mij noodgedwongen af hoe ik de schenkers van deze muurschildering eigenlijk zie, omdat ik nu eenmaal een omschrijving nodig had. “Vroeger” noemden we ze onder elkaar “De Kabouters”, maar voor die titel beginnen ze te oud worden. “De kinderen van de overkant”Read More →

Zaterdag 17 augustus. Eindelijk weer een dagje Amsterdam, onverwacht en erg gezellig. Het is druk in het centrum, maar prettig druk, iedereen lijkt vrolijk vandaag.  Midden op de Dam staat een man bellen te blazen met een touw dat hij steeds in een emmer met sop onder dompelt. Zal datRead More →